အႀကံေပးဆုိတာ . . .

အဖြဲ႔အစည္းတခုရဲ႕ တုိးတက္ရာတုိးတက္ေၾကာင္း အျပဳသေဘာဆန္တဲ့ အႀကံဥာဏ္ေကာင္းေတြ ေပးစြမ္းႏုိင္တဲ့ သူကို အႀကံေပးပုဂၢိဳလ္ (Consultant)လုိ႔ သတ္မွတ္တယ္။ စီးပြါးေရးလုပ္ငန္း ကုမၼဏီႀကီးေတြမွာ ေစ်းကြက္ဆုိင္ရာ အခြင့္အလမ္းအသစ္ေတြ ဖန္တီးဖုိ႔၊ မဟာဗ်ဴဟာအသစ္ေတြ ခ်မွတ္ဖုိ႔၊ ကစားကြက္အသစ္ေတြ ေျပာင္းဖုိ႔၊ အရည္အခ်င္း ျပည့္၀တဲ့ အႀကံေပးပုဂၢိဳလ္ေတြ မရွိမျဖစ္လုိအပ္တယ္။ အႀကံေပးပုဂၢိဳလ္ေတြဆီက က်ယ္ျပန္႔တဲ့ outside-in အျမင္ေတြေပၚ အေျခခံၿပီး ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ရဲ႕ က်ဥ္းေျမာင္းတဲ့ inside-out အျမင္ေတြကို အခ်ိန္မွီ ျပင္ဆင္ခြင့္ ရပါလိမ့္မယ္။

တခုေတာ့ စဥ္းစားစရာပဲ။ အႀကံေပးပုဂၢိဳလ္ေတြအတြက္ ဥာဏ္ပူေဇာ္ခက သိသိသာသာ မ်ားေလ့ရွိတယ္။ “လိုအပ္သည္မ်ားကို မွာစားသြားသည္”ဆုိတဲ့ ဟာသကိုပဲ ၾကည့္။ မန္ေနဂ်ာေတြၾကားထဲဲ ေရပန္းစားတဲ့ စကားတခြန္းလည္း ရွိေသးတယ္။ “က်ဳပ္တုိ႔ စင္ေပၚေရာက္ေနတုန္းေတာ့ အႀကံေပးပုဂၢိဳလ္ဆိုတာ အလကားပဲ။ မြဲျပာက်တဲ့အခ်ိန္လည္း ေရာက္ေရာ၊ သူတုိ႔ကိုငွားဖုိ႔ ဘယ္မွာလဲ ပိုက္ဆံ”ဆုိလားပဲ။

အႀကံေပးပုဂၢိဳလ္ေတြထက္ (သူတို႔ရဲ႕အႀကံဥာဏ္ေကာင္းေတြကတဆင့္သီးပြင့္လာတဲ့) ရလဒ္ေကာင္း (Result)ေတြက ပိုအေရးႀကီးတယ္။ “ဆရာမ်ားေတာ့ သားေသ”ဆုိသလုိပဲ။ ေပးတဲ့အႀကံက တသံတည္း ထြက္ေတာင္မွ အႀကံေပးပုဂၢိဳလ္ေတြ မ်ားလာတာနဲ႔အမွ် (ရလဒ္ေကာင္းေတြထြက္ဖုိ႔) တဦးခ်င္း တာ၀န္ယူမႈအပိုင္းမွာ အားနည္းသြားတတ္တယ္။ တခါတေလ ေလထဲတုိက္အိမ္ေဆာက္သလို အေကာင္အထည္ေဖာ္ရခက္တဲ့ အႀကံဥာဏ္မ်ဳိးေတြလည္း ေပးတတ္တယ္။ ေနာက္ပိုင္း အႀကံေပးပုဂၢိဳလ္ေတြနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ သူတို႔ရဲ႕ ရလဒ္ေကာင္းေတြေပၚ အေျခခံၿပီး ဥာဏ္ပူေဇာ္ခ ခ်ီးျမႇင့္တဲ့စံနစ္မ်ဳိး က်င့္သံုးလာၾကတယ္။

သင့္ေတာ္တဲ့ အႀကံေပးပုဂၢိဳလ္ေကာင္းေတြ ေ႐ြးခ်ယ္ခန္႔အပ္ဖုိ႔ နည္းလမ္းေကာင္းေတြထဲက တခုကို ေျပာပါရေစ။ သူတုိ႔တဦးခ်င္းစီကို “ဘယ္အခ်ိန္ရွိၿပီလဲ”လို႔သာ ေမးလုိက္။

• ပထမဆံုး အႀကံေပးက ဒီလိုေျဖမယ္။ “မနက္ (၉)နာရီ၊ (၃၂)မိနစ္နဲ႔ (၁၀) စကၠန္႔တိတိရွိၿပီ”တဲ့။ “တိက်ေသခ်ာတဲ့ အခ်က္အလက္ေတြနဲ႔ အမွားမခံတဲ့ ရလဒ္ေကာင္းေတြရဖုိ႔ သူ႔ကို ခန္႔ပါ။
• ဒုတိယ အႀကံေပးက အခုလိုေျပာတယ္။ “ခင္ဗ်ားက ဘယ္လိုအခ်ိန္မ်ဳိး ျဖစ္ေစခ်င္လို႔လဲ”တဲ့။ ကိုယ္ေ႐ြးတဲ့ လမ္းမွာ မိတ္ေဆြတေယာက္လို အားေပးမႈမ်ဳိးနဲ႔ ပူးေပါင္းေဆာင္႐ြက္မႈမ်ဳိးေတြကို တန္ဖုိးထားရင္ေတာ့ သူလိုလူက အေရးႀကီးတယ္။
• တတိယအႀကံေပးကေတာ့ ကိုယ့္ေတာင္ျပန္ၿပီး ေမးခြန္းထုတ္လုိက္ေသးတယ္။ “ခင္ဗ်ားက ဘာေၾကာင့္ သိခ်င္္တာလဲ”တဲ့။ အေျခခံက်တဲ့ ေတြးေခၚေမွ်ာ္ျမင္မႈမ်ဳိးနဲ႔ ျပႆနာတခုကို ဂ႐ုတစုိက္ ကိုင္တြယ္္ေျဖရွင္းဖုိ႔ သူ႔ကိုသာ ဆည္းကပ္ေပေတာ့။ Management ဂု႐ုႀကီး Peter Drucker ကေတာ့ အႀကံေပးပုဂၢိဳလ္တေယာက္ အေနနဲ႔ သူ႔ရဲ႕အားသာခ်က္ကို ေျပာျပဖူးတယ္။ “လူေတြေျပာသမွ်ကို လ်စ္လ်ဴ႐ႈၿပီး အေျခခံအက်ဆံုး ေမးခြန္းေတြကို ကိုယ္ဖက္က စေမးဖုိ႔ ႀကိဳးစားပါ”တဲ့။

အႀကံေပးပုဂၢိဳလ္ေတြနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ကန္႔လန္႔ျမင္သူေတြလည္း မရွားပါဘူး။ ဘီစီ (၁)ရာစုမွာ ထင္ရွားခဲ့တဲ့ လက္တင္ေတြးေခၚရွင္ Publilius Syrus ရဲ႕ မွတ္ခ်က္ေလးပါ။ “အႀကံံေကာင္းရခဲ့သူ မ်ားေလၿပီ။ အက်ဳိးျဖစ္ေအာင္ အျမတ္ထုတ္ႏုိင္သူကား နည္းလွ၏”ဆုိပဲ။ Avis Rent-A-Car ရဲ႕ CEO ေဟာင္း Robert Townsend ဆုိရင္ အႀကံေပးပုဂၢဳိလ္ေတြအေပၚ အခုလိုေ၀ဖန္ဖူးတယ္။ “ခင္ဗ်ားရဲ႕ လက္ပတ္နာရီကုိ ခဏငွားမယ္။ ခင္ဗ်ားကို အခ်ိန္ၾကည့္ေပးမယ္။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ သူ႔လက္မွာ ခင္ဗ်ားရဲ႕နာရီေလး ပတ္လွ်က္သား ပါသြားေရာ”တဲ့။ Burson-Marsteller က လူထုဆက္ဆံေရးပညာရွင္ William Marsteller ကေတာ့ “ဘယ္အႀကံေပးပုဂၢိဳလ္မွ ခင္ဗ်ားရဲ႕လုပ္ငန္းအေၾကာင္း ခင္ဗ်ားေလာက္ နားမလည္ဘူး။ ဒီလုိလူမ်ဳိးကို ေငြကုန္ခံၿပီး ခင္ဗ်ားရဲ႕ လုပ္ငန္းအေၾကာင္း ျပန္ေမးေနမယ့္အစား ကိုယ့္နည္းကုိယ့္ဟန္နဲ႔ ကိုယ့္လမ္းကိုယ္ေဖာက္ၿပီး ေအာင္ျမင္မႈဆိုတာကို အရယူလုိက္စမ္းပါ”လို႔ တုိက္တြန္းထားတယ္။

အက်ဥ္းခ်ဳပ္ေျပာရရင္ အရာရာတုိင္းမွာ အဆုိးအေကာင္း ဒြန္႔တြဲေနတယ္။ အႀကံေပးပုဂၢိဳလ္ေတြနဲ႔ ပတ္သက္လာရင္လည္း ဒီအတုိင္းပဲ။ ေလွ်ာ္ကန္သင့္ျမတ္တဲ့ အႀကံေပးပုဂၢိဳလ္ေကာင္းေတြကို ေ႐ြးခ်ယ္ ဆည္းကပ္ႏုိင္ဖုိ႔၊ တနည္းေျပာရရင္ “ဆရာေကာင္းနဲ႔ ေတြ႕ဖုိ႔”ကေတာ့ ဘယ္သူမျပဳ မိမိမႈ၊ ကိုယ့္အေပၚပဲ မူတည္ပါလိမ့္မယ္။

(Philip Kotler ရဲ႕ Consultants ကို တတ္သေလာက္ မွတ္သေလာက္နဲ႔ ဘာသာျပန္ၾကည့္တာပါ။)