ကံမကုန္ရင္ ျပန္ဆံုၾကဦးမယ္

(Pacha Mama) Flickr.com

ဒီေန႔ညေန စီးတီးေဟာလ္ကို ေရာက္တယ္။ ဘုရား ဘုရား။ ေငြေစ်းေတြကလည္း ထိုးက်ေနလိုက္တာ အ၀ီစိေတာင္ ေရာက္ေတာ့မလားပဲ။

ေအာက္ထပ္ကိုဆင္းေတာ့ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္နဲ႔ ေတြ႕တယ္။ မ်က္ႏွာမေကာင္းလို႔ ေမးၾကည့္လုိက္မွ ဒီေန႔ပဲ အလုပ္ျပဳတ္သြားၿပီတဲ့။ ေရာက္တာ ႏွစ္ႏွစ္ေက်ာ္ပါၿပီ။ လုပ္ငန္းပုိင္းဆုိင္ရာ အေတြ႕အႀကံဳမ်ားၿပီး ထူးခၽြန္သူတစ္ေယာက္ပါ။ ပီအာရ္လည္း က်ၿပီးသားမုိ႔ ေတာ္ေသးတယ္ပဲ ေျပာရမယ္။

အလုပ္ျပဳတ္တဲ့ သတင္းေတြ ၾကားတာၾကာပါၿပီ။ ဒါေပမယ့္ ဒီအပတ္ထဲ အေတာ္အေျခအေန ဆိုးလာပံုရတယ္။ တျဖဳတ္ျဖဳတ္နဲ႔ အသိမိတ္ေဆြထဲကတင္ ဆယ္ေယာက္ေက်ာ္သြားၿပီ။ အုိင္တီသမား အမ်ားဆံုးပဲ။ အင္ဂ်င္နီယာလိုင္းက ႏွစ္ေယာက္ပါေပမယ့္ ခ်က္ခ်င္းအလုပ္ျပန္ရသြားတယ္။

ကၽြန္ေတာ္လည္း ျပဳတ္တာၾကာလွေပါ့။ ေဘာဇိက အီးပီျပန္မ႐ုတ္သိမ္းေသးလို႔ ေက်းဇူးတင္ေနရတယ္။ အုိင္တီသမားေပမယ့္ စလံုးမွာေတာ့ ပြဲမတုိးဘူး။ အင္ဂ်င္နီယာဘြဲ႕ေလးဘန္းျပၿပီး အရပ္ကူပါလူ၀ိုင္းပါ လုပ္လိုက္မွ အင္တာဗ်ဴးေလး ဟိုတစ္စဒီတစ္စရတယ္။ တစ္ခုက အေတာ္နီးစပ္ေနၿပီ။ အဲဒီ့တစ္ခု အဆင္မေျပလို႔ကေတာ့ ဘုိင္းဘိုင္စင္ကာပူပဲ။

စလံုးလာၿပီး ဒုကၡခံလိုက္တာ ရွိစုမဲ့စုေလး ကုန္ရွာၿပီ။ အလုပ္လည္း ျပဳတ္ဖူးသြားၿပီ။ အေတြ႕အႀကံဳေပါ့။ ဘေလာ့ေလးတစ္ခုပဲ အျမတ္ထြက္တယ္။ အင္တာနက္ႀကီး႐ွိေနသေ႐ြ႕ အြန္လိုင္းကေန ဆံုၾကမယ္။ ေကာင္းေလစြ။ ေကာင္းေလစြ။

The Curious Case Of Benjamin Button

မေန႔တစ္ေန႔က ေက်ာင္းေနဖက္ေဘာ္ဒါေတြနဲ႔ ျပန္ဆံုတုန္း ႐ုပ္ရွင္ၾကည့္ဖို႔ ျဖစ္လာတယ္။ ကၽြန္ေတာ္က Underworld ကို ေ႐ြးတယ္။ သူတုိ႔က အမ်ဳိးသမီးပရိတ္သတ္မ်ားျဖစ္ျခင္းသကာလ The Curious Of Benjamin Button ကိုပဲ ၾကည့္ခ်င္သတဲ့။ တကယ္တမ္း သူတို႔ Brad Pitt ကို ရင္ခုန္ခ်င္တာပါ။ အစဥ္အလာအတုိင္း ကန္႔လန္႔ေျပာတတ္တဲ့ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ သူတုိ႔ အေခ်အတင္ စကားမ်ားလိုက္ၾကေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဟုိလိုလိုဒီလိုလိုနဲ႔ သတင္းစာ ေကာက္ၾကည့္လိုက္မွ ဒီဇာတ္ကားက ၂၀၀၈ ခုႏွစ္အတြက္ Oscar ဆု (၁၃) ဆုေတာင္ လ်ာထားခံရမွန္းသိတယ္။ ဒါနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္လည္း ကိုယ္တုိင္ကိုယ္က် အကဲျဖတ္မွ ေတာ္ေခ်မယ္ဆိုၿပီး လိုက္ၾကည့္ဖုိ႔ သေဘာတူလိုက္တယ္။

Benjamin Button ကေတာ့ ဒီဇာတ္ကားတစ္ခုလံုးရဲ႕ဇာတ္လုိက္နာမည္ေပါ့။ သူ႔ကို အသက္ ၈၀ ေက်ာ္အဖုိးအိုတစ္ေယာက္လို ႐ုပ္ရည္အသြင္သ႑ာန္မ်ိဳးနဲ႔ ထူးထူးဆန္းဆန္း ေမြးလာတယ္။ အသက္အ႐ြယ္ရလာတာနဲ႔တဲ့အမွ် သူ႔႐ုပ္ပိုင္းဆုိင္ရာက တျဖည္းျဖည္းႏုပ်ဳိလာၿပီး ေနာက္ဆံုး လူမမယ္ကေလးငယ္တစ္ေယာက္အျဖစ္နဲ႔ ေလာကႀကီးထဲက ျပန္ထြက္သြားရတဲ့ လူတစ္ေယာက္အေၾကာင္း စိတ္ကူးယဥ္ဇာတ္လမ္းပါ။ အေမရိကန္စာေရးဆရာ F.Scott Fitzgerald ရဲ႕ (ဒီနာမည္နဲ႔ပဲ) ၀တၳဳတိုကို ႐ုပ္ရွင္ျဖစ္ေအာင္ အက်ယ္ခ်ဲ႕ၿပီး အသက္သြင္းထားတယ္လို႔ သိရပါတယ္။ လြမ္းေမာဖြယ္ရာေတြ၊ ေတြးေတာစရာေတြ အျပည့္နဲ႔ ဒီဇာတ္ကားကို ဒါ႐ုိက္တာ David Fincher က လက္စြမ္းျပတားတာပါ။ သူက Se7en နဲ႔ Fight Club တုိ႔လို နာမည္ႀကီး ႐ုပ္ရွင္ကားေတြ႐ုိက္ခဲ့ဖူးေပမယ့္ ဒါ႐ုိက္တာအေနနဲ႔ လူသိနည္းပါေသးတယ္။ အခု Benjamin Button လို ဇာတ္ကားမ်ဳိးနဲ႔ ႐ုိက္ျပလိုက္ေတာ့ Hollywood အသိုင္းအ၀ုိင္းမွာေတာင္ တအံ့တၾသျဖစ္ကုန္တယ္ ဆုိပဲ။

Benjamin Button အျဖစ္ နာမည္ႀကီးမင္းသား Brad Pitt က သ႐ုပ္ေဆာင္ပါတယ္။ ဇာတ္လမ္းအရ Benjamin ရဲ႕အေဖက ၾကယ္သီးစက္႐ံုပိုင္္တဲ့ သူေဌးႀကီးပါ။ Benjamin ကို ပထမကမၻာစစ္ၿပီးလို႔ ေအာင္ပြဲခံတဲ့ေန႔မွာ ေမြးတယ္။ မီးတြင္းထဲမွာပဲ အေမဆံုးသြားတယ္။ အဖိုးအုိ႐ုပ္နဲ႔ မိစၦာပံုေပါက္ေနတဲ့ ေမြးကင္းစေလး သူ႔ကို အေဖလုပ္သူက လက္မခံခ်င္တာေၾကာင့္ ဘုိးဘြားရိပ္သာတစ္ခုရဲ႕ ေလွကားရင္းမွာ စြန္႔ပစ္လုိက္တယ္။ ဒီမွာတင္ လူမည္းအလုပ္သမ Queenie က ေတြ႕ၿပီးသနားလို႔ ေမြးစားလိုက္တယ္။ အဖုိးအိုတစ္ေယာက္လို ဆံျဖဴထိပ္ေျပာင္ၿပီး ပုလင္းဖင္လို မ်က္မွန္အထူႀကီးနဲ႔ မစြမ္းမသန္ သူ႔ခမ်ာ ကေလးဘ၀ကို ဘုိးဘြားရိပ္သာထဲက လူအိုေတြၾကားမွာပဲ က်င္လည္ရရွာတယ္။ (Makeup ေတြ Digital Effect ေတြနဲ႔ Brad Pitt ရဲ႕ပံုပန္းသ႑ာန္ကိုေတာ့ သူ႔အမ်ဳိးသမီးပရိတ္သတ္ေတြ အေတာ္စိတ္ညစ္သြားမွာ ေသခ်ာတယ္။)

ကၽြန္ေတာ္လည္း ၾကည့္ရင္းနဲ႔ တစ္ခ်ိန္ကနာမည္ႀကီးခဲ့ဖူးတဲ့ ဂႏၲ၀င္႐ုပ္ရွင္ကား Forrest Gump ကို ျပန္သတိရတယ္။ အိမ္ေရာက္လို႔ Internet ေပၚရွာၾကည့္ေတာ့မွ ဒီကားရဲ႕ဇာတ္ၫႊန္းကို Forrest Gump နဲ႔ပဲ ေအာင္ျမင္ခဲ့တဲ့ ဇာတ္ၫႊန္းေရးဆရာ Eric Roth က ေရးမွန္းသိတယ္။ ေနာက္ၿပီး ဒီဇာတ္ကားကို Titanic ဆန္ဆန္ အခ်စ္ဇာတ္လမ္းလို႔လည္း ေျပာရင္ရပါတယ္။ Katrina မုန္တုိင္း၀င္ေမႊခါနီး New Orleans ေဆး႐ံုတစ္႐ံုေပၚမွာ ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္ကို ေစာင့္ေနတဲ့ အဖြားအို Daisy က သမီးျဖစ္သူကို သူနဲ႔ တစ္သက္တာပတ္သက္ခဲ့ဖူးတဲ့ Benjamin ရဲ႕ ဒုိင္ယာရီစာအုပ္ထူႀကီးကို ဖတ္ခုိင္းတဲ့ဆီကေန ဇာတ္လမ္းစထားတယ္။ (Daisy အျဖစ္ မင္းသမီး Cate Blanchett ေပါ့)။ သမီးျဖစ္သူကအဖတ္ Benjamin အျဖစ္ Brad Pitt က ေလးေလးပင္ပင္ ေတာင္ပိုင္းသားေလသံနဲ႔ သ႔ူဘ၀ဇာတ္ေၾကာင္းကို ေနာက္ေၾကာင္းျပန္လိုက္တာ ကားခ်ိန္ႏွစ္နာရီနဲ႔ မိနစ္ေလးဆယ္တိတိပဲ။

ဇာတ္လမ္းအရ ဆယ္ေက်ာ္သက္အ႐ြယ္မွာ အသက္ ၆၀ ေက်ာ္နီးပါး ႏုပ်ဳိလာတဲ့ Benjamin ေလးဟာ သေဘၤာသားအျဖစ္နဲ႔ ပင္လယ္ျပင္ကို လိုက္သြားတယ္။ ႐ုရွားႏုိင္ငံကမ္းေျခရဲ႕ ဟုိတယ္တစ္ခုမွာ လူကံုထံ အဂၤလိပ္အမ်ဳိးသမီးတစ္ဦးနဲ႔ ေတြ႕တဲ့အခ်ိန္က်မွ ဇာတ္လမ္းက ပိုၿပီး အသက္၀င္လာတယ္။ Benjamin တစ္ေယာက္ အခ်စ္နဲ႔ေတြ႔ၿပီလို႔ ယူဆလုိက္ေပမယ့္ မၾကာခင္မွာပဲ အသံုးခ်ခံလိုက္ရမွန္း သူသိသြားတယ္။ ေနာက္ဆံုး သူငယ္ငယ္က ဘိုးဘြားရိပ္သာမွာ ဆံုစည္းခဲ့ဖူးတဲ့ ကေလးဘ၀သူငယ္ခ်င္း Daisy ကိုပဲ တမ္းတမ္းတတ ျဖစ္သြားတယ္။ ဒီအခ်ိန္မွာ Daisy က ကေခ်သည္အျဖစ္နဲ႔ ေအာင္ျမင္ေနၿပီ။ Daisy ရွိတဲ့ New York ကို လုိက္သြားေပမယ့္ အခါေႏွာင္းသြားတယ္။ Daisy မွာ ခ်စ္သူရွိေနၿပီေလ။

ကံၾကမၼာအလွည့္အေျပာင္းတစ္ခုမွာေတာ့ Banjamin တစ္ေယာက္ Daisy နဲ႔ ျပန္လက္တြဲခြင့္ရတယ္။ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ လက္ထပ္လိုက္ၿပီး သမီးေလးတစ္ေယာက္ေမြးတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူတုိ႔ရဲ႕အေပ်ာ္က ၾကာရွာမခံပါဘူး။ Daisy က တျဖည္းျဖည္း အုိမင္းလာခ်ိန္မွာ Benjamin က ေျပာင္းျပန္ တစ္စထက္တစ္စ ႏုပ်ိဳလာေနၿပီ။ သမီးေလးကလည္း အသက္အ႐ြယ္ရ လာေတာ့မယ္။ ဒါကေတာ့ ဇာတ္လမ္းတစ္ခုလံုးရဲ႕အလွည့္အေျပာင္း၊ အထြဋ္အထိပ္ေပါ့။ ဆက္ေျပာရင္ Movie Spoiler ျဖစ္သြားလိမ့္မယ္။ ေငြေရာင္ပိတ္ကားေပၚမွာ ကိုယ္္တုိင္ကို္ယ္က် ၾကည့္႐ႈခံစားလွည့္။

လူဘ၀သက္တမ္းမွာ ႏုပ်ဳိျခင္းကိုယ္တုိင္ကလည္း မက္ေလာက္စရာမဟုတ္ဘူးဆိုတဲ့ အသိကို ဒီဇာတ္ကားက ေပးသြားတယ္ထင္တာပဲ။ အသက္အ႐ြယ္ရလာတာနဲ႔အမွ် အ႐ြယ္တင္ခ်င္တဲ့၊ ပ်ဳိ႐ြယ္တာေလးေတြကိုမွ သေဘာက်ခ်င္တဲ့ သူေတြအဖုိ႔ေတာ့ ေၾကာက္စရာေပါ့။ (သားသားေၾကာက္ေၾကာက္)။ ကၽြန္ေတာ္မႀကိဳက္တာ တစ္ခုပဲရွိတယ္။ ဘ၀ရဲ႕ ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္ေရာက္ေနတဲ့ အဖြားအို Daisy က သံေယာဇဥ္အမွ်င္တန္းၿပီး Benjamin ရဲ႕ ဒို္င္ယာရီကို ဖတ္ခုိင္းတာပဲ။ ကၽြန္ေတာ့္အေနနဲ႔ ေသခါနီး ဘယ္သူ႔အေၾကာင္းမွ တမ္းတမ္းတတ မစဥ္းစားခ်င္ဘူး။ တိတ္တိတ္ဆိတ္ဆိတ္၊ ၿငိမ္ၿငိမ္သက္သက္နဲ႔ပဲ ေလာကႀကီးထဲက ထြက္သြားခ်င္တယ္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ The Curious Case Of Benjamin Button ကေတာ့ ၾကည့္မယ္ဆိုၾကည့္ထုိက္တဲ့ တန္းျမင့္ Drama ႐ုပ္ရွင္ကားတစ္ကားလို႔ ကၽြန္ေတာ္ၫႊန္းပါရေစ။