ခပ္မြဲမြဲပဲ ေကၽြးခ်င္တယ္

(burnt suger) Flickr.com

အစားအေသာက္နဲ႔ ပတ္သက္လို႔ကေတာ့ ဟင္းပြဲအမယ္ေပါင္းစံုနဲ႔ ေ႐ြးခ်ယ္စရာေတြ ပိုမ်ားလာတုိင္း မဆန္႔မၿပဲပိုစားျဖစ္တယ္။ ဥပမာ `ဘူေဖး´လိုေပါ့။

`အီလီႏြိဳက္´နဲ႔ `ပင္ဆီေဗးနီးယား´ တကၠသိုလ္ေတြက သုေတသနတခုရဲ႕ အဆုိအရ ဟင္းပြဲေတြကို ခင္းက်င္းျပင္ဆင္တဲ့ ေနရာမွာ အနံ႔အရသာထက္ အေရာင္အဆင္းက ပိုၿပီး အဓိကက်တယ္။ သုေတသနပညာရွင္ `ဘာဘရာခန္း´က လူေတြကို အုပ္စုခြဲၿပီး အေရာင္အဆင္းမတူတဲ့ `ဂ်ယ္လီ´ (၈)မ်ဳိးကို ပံုစံမ်ဳိးစံုနဲ႔ေကၽြးၿပီး စမ္းသပ္တယ္။ ပထမအႀကိမ္ ပန္းကန္လံုးတခုထဲ အေရာင္မတူတဲ့ `ဂ်ယ္လီ´ေတြကို တမ်ဳိးစီခြဲၿပီး ထည့္ေကၽြးတယ္။ ဘာမွ မထူးဘူး။

ဒုတိယအႀကိမ္ အဲဒီ့ပန္းကန္လံုးထဲမွာပဲ အေရာင္မတူတဲ့ `ဂ်ယ္လီ´ (၈)မ်ဳိးလံုးကို ေရာသမေမႊၿပီး ထပ္ေကၽြးၾကည့္ေတာ့ ပထမအႀကိမ္ကထက္ (၂)ဆမက ပိုစားၾကတယ္။ ဘာ့ေၾကာင့္လဲ။ အေရာင္အဆင္းက လူေတြရဲ႕အာ႐ံုကို လွည့္စားတယ္။ ေ႐ြးခ်ယ္ခ်င္စရာေတြ ေပါင္းစံုနဲ႔ ျမည္းစမ္းၾကည့္လိုစိတ္ေတြကို အေတာမသတ္ျဖစ္ေစတယ္။

ကိုယ္အေလးခ်ိန္က်ေအာင္ ႀကိဳးစားေနသူေတြအတြက္ အိမ္ထမင္းအိမ္ဟင္းက အေကာင္းဆံုးပါပဲ။ တကယ္လို႔ မျဖစ္မေန ဆုိင္မွာ ၀ယ္စားျဖစ္ၿပီဆုိရင္လည္း ကိုယ့္စိတ္ႀကိဳက္ဟင္းပြဲ တမယ္ေကာင္းကိုပဲ မွာစားဖို႔ အႀကံေပးပါရေစ။ ဥပမာ ေခါက္ဆြဲေၾကာ္၊ ၾကာဇံေၾကာ္၊ ထမင္းေပါင္း စသျဖင့္ေပါ့။ အေရာင္အဆင္းျပည့္ုစံုတဲ့ အစားအေသာက္ေတြကို ႀကံဳတုိင္း သတိ၀ိရိနဲ႔ ဆင္ျခင္ပါ။ သတင္းစာစကၠဴကို ရရာျဖန္႔ခင္းၿပီး ဘတ္ကက္ပံုးထဲ ျဖစ္သလိုထည့္ေကၽြးတဲ့ လူေတြနဲ႔ ပတ္သက္လို႔လည္း စိတ္အေႏွာင့္အယွက္ မျဖစ္ပါနဲ႔။ ေမတၱာေရွ႕ထားၿပီး ေကၽြးတယ္လို႔ သေဘာထားဖုိ႔ တုိက္တြန္းရင္း ... ။